API, MCP czy no-code — co wybrać
Do danych Senuto prowadzą trzy drogi. Różnią się nie zakresem danych, tylko tym, kto pisze integrację.
| REST API | Serwer MCP | Aplikacja w Make | |
|---|---|---|---|
| Dla kogo | deweloper, własny kod | asystent AI (Claude, inny klient MCP) | osoba budująca automatyzacje bez kodu |
| Zakres | pełny — 124 udokumentowane endpointy | 26 narzędzi — wybrane raporty, opisane dla modelu | kilkanaście gotowych modułów |
| Kto decyduje, co pobrać | Ty, w kodzie | model, na podstawie Twojego polecenia | Ty, klikając scenariusz |
| Uwierzytelnienie | token z POST /api/users/token | OAuth przy pierwszym użyciu | połączenie w Make |
| Kiedy to najlepszy wybór | własny produkt, hurtownia, cykliczne pipeline’y | analiza ad hoc, „zapytaj i pokaż” | przepływy między narzędziami (Sheets, Slack, Notion) |
Te drogi się nie wykluczają. Typowy układ: MCP do zadawania pytań na bieżąco, Make do prostych automatyzacji, REST API tam, gdzie potrzebna jest pełna kontrola i cała powierzchnia danych.
Serwer MCP — Senuto w Claude i innych klientach AI
MCP (Model Context Protocol) to standard, którym asystenci AI łączą się z zewnętrznymi źródłami danych. Senuto udostępnia zdalny serwer MCP, więc nie musisz niczego instalować lokalnie:
https://mcp.senuto.com/mcpPodłączenie zajmuje minutę — w Claude Code jedną komendą:
claude mcp add senuto --transport http https://mcp.senuto.com/mcpPrzy pierwszym użyciu klient przeprowadzi Cię przez logowanie OAuth; nie pobierasz żadnego tokena ręcznie i nie używasz tu tokena REST API.
Pełny opis — instrukcje dla pozostałych klientów, lista 26 narzędzi wraz z odpowiednikami w REST API, rozliczanie limitów i różnice wobec API — jest na stronie Serwer MCP.
Dostęp do serwera MCP to osobne uprawnienie niż dodatek API: mają go plany Advanced i Prime, dodatek „Dostęp do API + MCP” oraz tańszy dodatek „Dostęp do MCP” (sam MCP, bez bezpośredniego REST API). Szczegóły: Czego potrzebujesz.
Make.com — gotowa aplikacja i tryb HTTP
W Make istnieje natywna aplikacja Senuto (kilkanaście modułów typu action i search: dane domeny, statystyki projektów, wykresy widoczności, konkurenci, kanibalizacje, snippety, lista krajów). Do prostych scenariuszy — „raz w tygodniu wrzuć widoczność do Arkusza” — wystarcza i nie wymaga tokenu API w kodzie.
Aplikacja pokrywa jednak wycinek tego, co daje REST API. Gdy brakuje Ci modułu — na przykład konkretnego raportu Monitoringu albo eksportu — użyj w Make modułu HTTP i wywołaj endpoint wprost:
- URL:
https://api.senuto.com/api/<moduł>/<sekcja>/<kontroler>/<akcja> - nagłówki:
Authorization: Bearer <token>orazContent-Type: application/json - treść: JSON dokładnie taki, jak na stronie danego endpointu
Tak samo robi się to w n8n, Zapierze i każdym innym narzędziu z krokiem HTTP — API nie wymaga niczego poza zwykłym żądaniem z nagłówkiem.
Spotkasz w sieci starsze przykłady ze ścieżką /api/integromat/... — to historyczny alias z czasów,
gdy Make nazywał się Integromat. Nadal działa, ale w nowych integracjach używaj kanonicznej ścieżki
/api/<moduł>/…, którą opisuje ta dokumentacja.
Awarie i status usługi
Bieżące informacje o pracach i awariach: komunikat.senuto.com (strona tymczasowa). Zanim tam zajrzysz, warto wykluczyć problem po swojej stronie — jak odróżnić awarię od własnego błędu.